٤٩٥٣.عوالى اللآلى : ابو غرّه جُمَحى در جنگ بدر ، اسير شد . به پيامبر خدا گفت : اى محمّد ! من شخصى عيالوارم ، پس بر من منّتى نِه [و آزادم كن] . پيامبر صلى الله عليه و آله او را آزاد كرد ، به شرط آن كه دوباره به جنگ نيايد . او به مكّه رفت و گفت : محمّد را بازى دادم و آزادم كرد . او در روز احد ، به جنگ [ با مسلمانان] باز آمد . پيامبر خدا دعا كرد كه نگريزد . از اين رو ، به اسارت افتاد . باز گفت : من عيالوارم ، بر من منّتى نِه . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «تا به مكّه روى و در انجمن قريش بگويى : محمّد را بازى دادم؟! مؤمن از يك سوراخ، دو بار گزيده نمى شود» . و با دست خود ، او را كشت .

٤٩٥٤.امام على عليه السلام : مؤمن ، بيدار و چشم به راه و بيمناك است ؛ منتظر يكى از دو نيكى [شهادت يا پيروزى ]است .

ز ـ هم سخنى با فرشتگان

٤٩٥٥.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: مؤمن ، هم سخن فرشتگان است .

٤٩٥٦.عيون أخبار الرضا ـ به نقل از عبيد بن هلال ـ: شنيدم كه امام رضا عليه السلام مى فرمايد : «من دوست دارم كه مؤمن ، محدَّث [١] باشد» . گفتم : محدَّث يعنى چه؟ فرمود : «يعنى مُفهَّم [تفهيم شده ، فهميده]» .

[١] «محدَّث» ، كسى را گويند كه فرشته با او سخن مى گويد ، بدون آن كه او را ببيند .