٥٠٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از خصوصيات مؤمن ، آن است كه : در دين ، نيرومند است و در عين نرمى ، قاطع . ايمانش توأم با يقين است و در علم ، آزمند . دلسوز و با محبّت است و در عين دانايى ، بردبار . در هنگام توانگرى ، ميانه رو است و در وقت نادارى ، خود را آراسته نشان مى دهد . از طمع دورى مى كند و در پى كسب حلال است . در نيكوكارى ، پايدار و در پيمودن راه راست ، كوشا و با نشاط است . از شهوت ، خوددار است و به رنجورِ خسته ، ترحّم مى ورزد . بنده مؤمن خدا ، به كسى كه دشمن مى دارد ، ستم روا نمى دارد و به خاطر دوست داشتنِ كسى ، مرتكب گناه نمى شود . آنچه را به او [امانت] سپرده شده ، تباه نمى كند . حسادت نمى ورزد . بدگويى نمى كند . لعنت نمى كند . به حق اعتراف مى كند ؛ هر چند شهادتى بر ضدّ او داده نشده باشد . [١] به لقب بد و زشت ، كسى را نمى خواند . در نماز خاكسار است و در دادن زكات مى شتابد . در حوادث تكان دهنده ، استوار است و در هنگام آسايش و برخوردارى ، سپاس گزار . به آنچه دارد ، قانع است و آنچه را مال او نيست ، ادّعا نمى كند . در حال خشم ، تصميم نمى گيرد [٢] و در كار خيرى كه مى خواهد انجام دهد ، بخل بر او چيره نمى آيد . با مردم مى آميزد براى آن كه بياموزد و با مردم همسخن مى شود براى آن كه بفهمد و اگر به او ستم و تعدّى شود ، صبر مى كند تا اين كه خداوند مهربان ، خود ، انتقام او را بگيرد .

[١] يعنى : در محكمه اى كه حق به زيان اوست ، بى آن كه شاهدى در كار باشد ، خودش اعتراف مى كند .[٢] يا: «در وقت خشم، افسار گسيخته نمى شود»؛ اگر ـ چنان كه در برخى منابع آمده است ـ «لا يجمح»باشد.