٤٩٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به امام على عليه السلام ـ: اى على ! ايمان آن مردمى شگفت آورتر و يقينشان باعظمت تر است كه در آخر زمان خواهند بود ؛ پيامبر را نديده اند و حجّت هم از آنان در پرده [غيبت] است و با اين حال ، به سياهى كه بر روى سفيدى است [يعنى قرآن] ، ايمان آورند .

٤٩٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خوشا آن كه مرا ديد و به من ايمان آورد ! خوشا ، خوشا ـ هفت مرتبه اين كلمه را فرمود ـ آن كه مرا نديد و به من ايمان آورد !

٤٩٠٥.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! خوشا به حال آن كه تو را ديد و به تو ايمان آورد! پيامبر خدا فرمود : «خوشا به حال كسى كه مرا ديد و به من ايمان آورد ! اما خوشا و خوشا و خوشا به حال آن كس كه مرا نديده ، به من ايمان آورَد!» .

٤٩٠٦.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو جمعه ـ: با پيامبر خدا چاشت تناول كرديم . ابو عبيده جرّاح نيز با ما بود . او گفت : اى پيامبر خدا ! آيا كسى هست كه بهتر از ما باشد كه همراه تو اسلام آورديم و همراه تو جهاد كرديم؟! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «آرى ، مردمانى كه بعد از شما مى آيند و با آن كه مرا نديده اند ، به من ايمان مى آورند» .