دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٤
خورد؛ ولى تو ما را ـ هر چند راستگو باشيم ـ باور نمى دارى» . در اين آيه ، «ايمان» در معناى «تصديق» به كار رفته است ؛ يعنى : «تو ما را تصديق نمى كنى و سخن ما را راست نمى شمارى ؛ هر چند راستگو باشيم» .
ح ـ تصديق باورهاى موهوم
قرآن كريم در آيات بسيارى كلمه «ايمان» را به عنوان نكوهش در تصديق باورهاى موهوم به كار برده است ، مانند : «أَفَبِالْبَـطِـلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ . [١] آيا به باطل ايمان مى آورند و به نعمت خدا كفر مى ورزند؟» . و نيز : «وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ بِالْبَـطِـلِ وَ كَفَرُواْ بِاللَّهِ أُوْلَئِكَ هُمُ الْخَـسِرُونَ . [٢] كسانى كه باطل را باور دارند و به خداوند كافرند ، آنان همان زيان كاران اند» . و نيز : «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيبًا مِّنَ الْكِتَـبِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّـغُوتِ . [٣] آيا كسانى را كه از كتاب [ ِ آسمانى ] نصيبى يافته اند ، نديده اى، كه به «جِبت» و «طاغوت» ايمان دارند» . راغب اصفهانى در تبيين كاربرد «ايمان» در مورد اخير مى گويد : فذلك مذكور على سبيل الذمّ لهم ، وأنّه قد حصل لهم الأمن بما لا يقع به الأمن ، إذ ليس من شأن القلب ـ ما لم يكن مطبوعا عليه ـ أن يطمئنّ إلى الباطل ، وإنّما ذلك كقوله : «مَّن شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللَّهِ
[١] عنكبوت : آيه ٦٧ . نيز ر . ك : نحل : آيه ٧٢.[٢] عنكبوت : آيه ٥٢ .[٣] نساء : آيه ٥١ .