٤٥٣٨.امام كاظم عليه السلام : در يكى از جنگ هاى پيامبر صلى الله عليه و آله ، گروهى نزد ايشان آمدند . پيامبر خدا پرسيد : «آقايان كيستند ؟». گفتند : جمعى مؤمن ، اى پيامبر خدا ! فرمود : «نشانه ايمانتان چيست؟». گفتند : شكيبايى در گرفتارى ، سپاس گزارى در برخوردارى ، و خرسندى به قضا [ى الهى] . پيامبر خدا [ در وصف آنان] فرمود : «خردمندانى دانا كه از [شدّت] دانايى ، نزديك است كه پيامبر باشند . اگر راست مى گوييد ، پس مسازيد آنچه را كه در آن ساكن نمى شويد ، و گرد مياوريد آنچه را كه نمى خوريد ، و از خدايى كه به سوى او باز مى گرديد ، پروا بداريد» .

٤٥٣٩.دعائم الإسلام : نقل شده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله بر گروهى از انصار گذشت كه در اتاقى جمع بودند . به آنان سلام گفت و ايستاد و فرمود : «چگونه ايد شما ؟». گفتند : مؤمن ، اى پيامبر خدا ! فرمود : «آيا براى سخن خود ، دليلى هم داريد؟». گفتند : آرى . فرمود : «بگوييد» . گفتند : خداوند را در هنگام برخوردارى ، سپاس مى گوييم و در گرفتارى ، شكيب مى ورزيم و به قضا [ى الهى ]خرسنديم . پيامبر خدا فرمود : «در اين صورت ، چنانيد كه گفتيد» .

٤٥٤٠.تنبيه الخواطر : آورده اند كه پيامبر صلى الله عليه و آله بر گروهى گذشت و به آنان فرمود : «شما كيستيد ؟». گفتند : جمعى مؤمن . فرمود : «نشانه ايمانتان چيست؟». گفتند : بر گرفتارى مى شكيبيم ، در برخوردارى سپاس مى گزاريم ، و به قضا خرسنديم . پيامبر خدا فرمود : «به خداى كعبه سوگند كه مؤمنيد» .

٤٥٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده ، مؤمن كامل نباشد ، مگر آن گاه كه حتّى به شوخى دروغ نگويد ، و مجادله نكند ؛ اگر چه حق با او باشد .