٤٩١٧.امام على عليه السلام : حقّى هست و باطلى ، و هر يك از اين دو ، پيروانى دارد ؛ پس اگر باطل در اكثريت است ، از ديرباز چنين بوده و اگر حق در اقلّيت است ، گاه چنين بوده و بادا [ كه بسيار شود] ، و كمتر پيش مى آيد كه چيزى رفته باشد، سپس باز آيد!

٤٩١٨.امام على عليه السلام ـ در سفارش به پيمودن راه راست ـ: اى مردم! در [پيمودنِ ]راه راست ، از اندك بودن رهروانش احساس تنهايى نكنيد ؛ زيرا مردم بر سفره اى (دنيا) گرد آمده اند كه سير شدن از آن ، كوتاه مدّت است و گرسنگى اش طولانى ... . اى مردم! آن كه راه روشن را پيمايد ، به آب مى رسد و آن كه خلاف آن پويد ، در سرگردانى مى افتد .

٤٩١٩.امام على عليه السلام ـ در خطبه اى كه طىّ آن ، از ستم و كجروى روزگار خو: ... و دسته ديگر ، مردانى هستند كه ياد بازگشتگاه [ قيامت] ، ديدگانشان را [از حرام ها و دنيا ]فرو بسته و ترس از رستاخيز ، اشك هايشان را روان ساخته است . برخى از آنان ، آواره و گريزان گشته اند ، برخى ترسان و سركوب شده اند ، برخى خاموشى گزيده اند و دهانشان فرو بسته است ، برخى با اخلاص، همچنان دعوت [به حق] مى كنند و برخى چونان مادرِ داغ ديده ، گريان و دردمندند . از سرِ تقيّه ، در تنگنا به سر مى برند و ضعف و زبونى ، آنان را چنان در ميان گرفته است كه [گويا] در دريايى شور فرو رفته اند . دهان هايشان بسته و دل هايشان ريش است . چندان اندرز داده اند كه به ستوه آمده اند ، و چندان مقهور گشته اند كه به زبونى در افتاده اند ، و چندان كشته داده اند كه اندكْ شمار شده اند .

٤٩٢٠.امام على عليه السلام : خدايتان رحمت كناد! بدانيد كه شما در روزگارى به سر مى بريد كه در آن ، حقگو اندك است و زبان از راستگويىْ الكن ، و پيرو حقْ خوار .