«مؤمنان، همان كسانى اند كه چون خدا ياد شود ، دل هايشان بترسد و چون آيات او بر آنان خوانده شود ، بر ايمانشان بيفزايد، و بر پروردگار خود توكّل مى كنند» .

«و چون سوره اى نازل شود، از ميان آنان كسى است كه مى گويد: «اين [ سوره ] ايمان كدام يك از شما را افزود؟» ؛ امّا كسانى كه ايمان آورده اند ، بر ايمانشان مى افزايد و آنان شادمانى مى كنند» .

«اوست آن كس كه در دل هاى مؤمنان ، آرامش را فرو فرستاد تا ايمانى بر ايمان خود بيفزايند. و سپاهيانِ آسمان ها و زمين ، از آنِ خداست، و خدا همواره داناى سنجيده كار است» .

«و ما موكّلان آتش را جز فرشتگان نگردانيديم و شماره آنها را جز آزمايشى براى كسانى كه كافر شده اند ، قرار نداديم، تا آنان كه اهل كتاب اند يقين پيدا كنند و بر ايمان مؤمنان بيفزايد» .

«بر نعمت و فضل خدا و اين كه خداوند پاداش مؤمنان را تباه نمى گرداند، شادى مى كنند. كسانى كه [ در نبرد اُحد ]پس از آن كه زخم برداشته بودند، دعوت خدا و پيامبر [ او ]را اجابت كردند، براى كسانى از آنان كه نيكى و پرهيزگارى كردند ، پاداشى بزرگ است ؛ همان كسانى كه [ برخى از ]مردم به ايشان گفتند: «مردمان براى [ جنگ با ]شما ، گرد آمده اند؛ پس، از آن بترسيد» . و [ لى اين سخن ]بر ايمانشان افزود و گفتند: «خدا ما را بس است و نيكو حمايتگرى است»» .

«و چون مؤمنان دسته هاى دشمن را ديدند، گفتند: «اين همان است كه خدا و فرستاده اش به ما وعده دادند و خدا و فرستاده اش راست گفتند»، و جز بر ايمان و فرمان بردارى آنان نيفزود» .