٥٠٨٠.امام على عليه السلام : مؤمن در دنيا راستگوست . گشاده دل است . نگهبان مرزها [ى الهى ]است . ظرف علم است . خردش كامل است . كانون بزرگوارى و بخشندگى است . پاك دل است . هميشه بردبار است . دستانى مهربان دارد . بخشنده مال است . دَرِ خانه اش براى احسان باز است . خوش زبان است . پر تبسّم است . هميشه [در دل] اندوهناك است . بسيار مى انديشيد . كم مى خوابد و كم مى خندد . خوش طبع است . ميراننده طمع [ خويش] است . كُشنده هوس است . به دنيا بى رغبت است و به آخرت راغب است . ميهمان دوست است و يتيم نواز . با كودكان مهربان است و به بزرگ ترها احترام مى گذارد . به سائل عطا مى كند ، به عيادت بيماران مى رود و در تشييع جنازه ها شركت مى كند . حرمت قرآن را مى شناسد . با پروردگار راز و نياز مى كند . بر گناهان [خويش] مى گريد . امر به معروف و نهى از منكر مى كند . تنها وقتى گرسنه باشد ، مى خورد و وقتى تشنه باشد ، مى نوشد . رفتارش مؤدّبانه است ، گفتارش نصيحت آميز و اندرز دادنش با ملايمت . جز از خدا نمى ترسد و به كسى جز او اميد نمى بندد . جز به حمد و ثنا مشغول نمى شود . تحقير نمى كند ، بزرگى نمى فروشد و به مال دنيا افتخار نمى كند . به عيب هاى خويش مى پردازد ، و به عيب هاى ديگران نمى پردازد . نماز چشم و چراغ اوست . روزه پيشه و دغدغه اوست . راستى و راستگويى ، عادت اوست . سپاس گزارى مَركب اوست . خرد راهبر اوست و تقوا ره توشه اش . دنيا ، دكان اوست و شكيبايى منزلگاهش . شب و روز ، سرمايه اويند و بهشت سرپناهش . قرآن سخن اوست ، محمّد صلى الله عليه و آله شفيعش ، و خداوند بلند نام ، هَمدَمش .