دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٤٥
٥٠٦٤.امام على عليه السلام : مؤمن ، كارش نزديك است ، همّتش بلند است ، سكوتش بسيار است ، عملش خالص است .
٥٠٦٥.امام على عليه السلام : مؤمن از كژى و ناسازى ، به دور است .
٥٠٦٦.امام على عليه السلام : مؤمن ، دنيا ميدان مسابقه اوست ، عملْ همّ و غم او ، مرگ ارمغانش ، و بهشت جايزه اش .
٥٠٦٧.امام على عليه السلام : مؤمن به كسى كه دشمن مى دارد ، ستم نمى كند و براى كسى كه دوست مى دارد ، مرتكب گناه نمى شود و اگر به او ستم شود ، صبر مى كند تا آن كه خداوند عز و جل انتقامش را بگيرد .
٥٠٦٨.امام على عليه السلام : مؤمن از خرد كامل و بردبارىِ شايان برخوردار ، و به خوبى ها راغب و از بدى ها گريزان است .
٥٠٦٩.امام على عليه السلام : مؤمن در پنج نور غوطه مى خورد : ورودى اش نور است ، خروجى اش نور است ، علمش نور است ، سخنش نور است ، و چشمْ اندازش در روز قيامت نور است .
٥٠٧٠.امام على عليه السلام : مؤمن ، خوى اش زهدورزى است ، همّتش ديندارى ، عزّتش قناعت ، و تلاشش براى آخرتش . كارهاى نيكش بسيار است ، درجاتش بلند ، و رهايى و نجاتش نزديك .
٥٠٧١.امام على عليه السلام : مؤمن ، به دنيا با ديده عبرت مى نگرد ، از آن به اندازه رفع نياز مى خورد ، و در آن با گوش دشمنى و نفرت مى شنود .