دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٢٩
«به راستى كه مؤمنان رستگار شدند ؛ همانان كه در نمازشان فروتن اند و آنان كه از بيهوده روى گردان اند و آنان كه زكات مى پردازند و كسانى كه عورت هاى خود را مى پوشانند ـ مگر براى همسرانشان يا كنيزانى كه به دست آورده اند، كه در اين صورت ، بر آنان نكوهشى نيست ؛ پس كسانى كه فراتر از اين جُويند ، آنان از حد درگذرنده اند ـ و آنان كه امانت ها و پيمان خود را رعايت مى كنند و آنان كه بر نمازهايشان مواظبت مى نمايند » .
«در حقيقت، مؤمنان كسانى اند كه به خدا و پيامبر او گرويده اند و [ ديگر ]شك نياورده اند و با مال و جانشان در راه خدا جهاد كرده اند . اينان اند كه راست كردارند» .
«تنها كسانى به آيات ما مى گروند كه چون آن [ آيات ]را به ايشان يادآورى كنند، سجده كنان به روىْ در مى افتند، و به ستايش پروردگارشان تسبيح مى گويند و آنان بزرگى نمى فروشند » .
حديث
٥٠٣٩.الكافى ـ به نقل از كامل تمّار ـ: امام باقر عليه السلام فرمود : «راستى كه مؤمنان ، رستگارند» . مى دانى اينان كدام مؤمنان اند؟» . گفتم : شما بهتر مى دانيد . فرمود : «مؤمنانِ تسليم شده ، رستگارند . تسليم شدگان ، به راستى كه سرآمدند . پس مؤمن غريب است و خوشا به حال غريبان!» .
٥٠٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از اخلاق مؤمن ، آن است كه هر گاه سخن مى گويد ، نيكو سخن بگويد ، و هر گاه با او سخن مى گويند ، نيكو گوش دهد و در برخوردهايش خوش رو باشد و هر گاه وعده داد ، به وعده وفا كند .