٤٤٥١.امام صادق عليه السلام : خداوند متعال ، در اين امّت ، مردى را كه از من است و من از او هستم ، به دنيا خواهد آورد ، كه به واسطه او بركت هاى آسمان ها و زمين را به حركت در مى آورَد ، و آسمان ، بارانش را مى بارانَد ، و زمين ، تخمش را مى رويانَد ، و ددان و درندگان آن ، در امان اند ، و زمين كه از ستم و كج روى آكنده شده است ، از دادگرى و راستى پُر مى شود .

٤٤٥٢.صحيح البخارى ـ به نقل از خبّاب بن اَرَت ـ: به پيامبر خدا كه در سايه كعبه ، سر بر بُرده خويش كرده ، خوابيده بود ، شكايت كرديم و گفتيم : برايمان [از خداوند ]يارى نمى طلبى؟ برايمان دعا نمى كنى؟ فرمود : «در گذشته ، فرد را مى گرفتند و چاله اى مى كَنْدند و او را در آن ، قرار مى دادند و ارّه اى مى آوردند و روى سرش مى گذاشتد و شقّه اش مى كردند ، با شانه هاى آهنى ، گوشتِ او را از استخوانش جدا مى كردند ؛ امّا هيچ يك از اين كارها او را از دينش بر نمى گردانْد . به خدا سوگند كه اين امر (دين اسلام) همه جا را فرا مى گيرد تا جايى كه سوار از صفا تا حَضرَموت را مى پيمايد و جز از خدا نمى ترسد و بيم حمله گرگ به گوسفندانش را ندارد (در امنيت كامل ، سفر مى كند) ، امّا شما عجله مى كنيد» .