دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٩
٧ / ٣
دل مؤمن ، عرش خداوند مهربان
٤٨٧٢.عوالى اللآلي : در حديث قدسى ، خداوند عز و جل مى فرمايد : «زمين و آسمان من ، گنجايش مرا ندارند ؛ اما دل بنده مؤمنم ، گنجايش مرا دارد» .
٤٨٧٣.الإتّحافات السَّنيّة ـ در حديث قدسى ـ: آسمان ها و زمين ، از اين كه مرا در خود جاى دهند ، ناتوان اند ؛ اما دل مؤمن ، مرا در خود جاى مى دهد .
٤٨٧٤.بحار الأنوار : روايت شده است كه : «دل مؤمن ، عرش خداى مهربان است» .
٧ / ٤
ارجمندى و حرمت مؤمن
الف ـ با حرمت تر از كعبه
٤٨٧٥.سنن ابن ماجة ـ به نقل از عبداللّه بن عمرو ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را ديدم كه كعبه را طواف مى كند و مى فرمايد : «خوشا تو و خوشا بوى تو! وه كه چه بزرگى تو و چه بزرگ است حرمت تو! ليك سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست ، حرمت مؤمن نزد خداوند ، بزرگ تر از حرمت توست ؛ هم حرمت مالش و هم حرمت جانش ، و هم حرام بودنِ اين كه به او جز گمان نيك ببريم» .
٤٨٧٦.تنبيه الخواطر ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به كعبه نگريست و فرمود : «آفرين بر تو خانه! چه بزرگى تو و چه بزرگ است حرمت تو! [امّا] به خدا سوگند كه مؤمن نزد خداوند ، با حرمت تر از توست ؛ زيرا خداى تعالى از تو تنها يك چيز را حرام كرد و از مؤمن سه چيز را : مالش را و جانش را و گمان بد بردن به او را» .