دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٧
٤٧٣٤.امام على عليه السلام ـ نيز درباره همين آيه ـ: پيشتاز كسى است كه واجبات و مستحبّات و فضايل را به جا مى آورد و ميانه رو كسى است كه واجبات را به جا مى آورد ، ولى در مستحبّات و فضايل ، كوتاهى مى كند .
٤٧٣٥.امام باقر عليه السلام ـ نيز در همين باره ـ: ستم كننده به خويش كه از ما باشد ، كسى است كه هم كار نيك كند و هم بد . ميانه رو ، عبادتْ پيشه سختكوش است و پيشتاز در خوبى ها ، عبارت اند از على و حسن و حسين عليهم السلام و هر كس از آل محمّد عليهم السلام كه شهيد شود .
٤٧٣٦.الكافى ـ به نقل از سالم ـ: از امام باقر عليه السلام درباره اين فرموده خداوند عز و جلپرسيدم : «سپس كتاب را به كسانى از بندگان خود كه برگزيديم ، به ارث داديم . پس برخى از ايشان ، به خود ستم كنند و برخى از ايشان ميانه رواند و برخى از ايشان ، به اذن خدا ، در خوبى ها پيشتازند» . فرمود : «پيشتاز در خوبى ها ، امام است . ميانه رو كسى است كه امام را مى شناسد [و به امامت اعتقاد دارد] . ستم كننده به خويش ، كسى است كه امام را نمى شناسد [و اعتقاد ندارد]» .
٤٧٣٧.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از اين آيه شريفه : «سپس كتا: ستم كننده ، پيرامون خود مى چرخد . ميانه رو ، پيرامون دلش مى چرخد . پيشتاز ، پيرامون پروردگارش مى چرخد .