٤٧٢٥.الفقه المنسوب للإمام الرضا عليه السلام : عالم عليه السلام فرمود : «از بخل ، دورى كنيد ؛ زيرا بخل ، آفتى است كه در انسان آزاده و در مؤمن يافت نمى شود . بخل ، با ايمان نمى سازد» .

٤٧٢٦.امام صادق عليه السلام : مؤمن ، خصلتش دروغ گفتن و بخل ورزيدن و زنا كردن نيست . گاهى به چيزى از اينها دست مى يازد ، ولى ادامه نمى دهد .

٤٧٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سخن چينى و دشنام گويى و حَميّت ، [١] در آتش اند و در سينه هيچ مؤمنى جمع نمى شوند .

٤٧٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شراب و ايمان ، هرگز در درون يا دل مردى جمع نمى شوند .

٤٧٢٩.امام على عليه السلام : ايمان ، مبرّا از نفاق است .

٤٧٣٠.امام على عليه السلام : زينهار ، زينهار! بكوشيد ، بكوشيد ؛ زيرا «هيچ كس چون شخص آگاه ، تو را آگاه نكند» . از جمله احكام قطعىِ خداوند در قرآن حكيم ـ كه خشنودى و ناخشنودىِ او در آنهاست و پاداش و كيفرش بر پايه آنهاست ـ ، اين است كه هر گاه كسى از دنيا برود و با يكى از اين خصلت ها خداى را ملاقات كند و توبه نكرده باشد ، مؤمن نيست ؛ هر چند گفتارش نيكو باشد و ديگران او را به نيكى و فضل بستايند : شريك گرفتن براى خداوند در عبادتش كه بر او واجب كرده است ، يا فرو نشاندن خشم با كشتن خود ، يا كارى را بپذيرد و خلاف آن عمل كند ، يا با پديد آوردن بدعتى در دينش ، بخواهد به هدف خود در ميان مردم برسد ، يا دوست داشته باشد كه مردم او را براى كار نيكى كه نكرده است ، بستانيد ، يا با مردم ، دو رو و دو زبان باشد و با تكبّر و غرور رفتار كند . بدان [و اين را درياب ؛ زيرا] كه نمونه ، دليل بر همانند آن است ؛ [٢] دام ها همّ و غمشان شكمشان است ، درندگان همّ و غمشان تجاوز و ستم است ، زنان هم و غمشان زيور دنيا و تباهى در آن است ، و مؤمنان [از خداوند] بيمناك و فرمان بردار و ترسان اند .

[١] «حميت» يعنى : تكبّر ، تعصّب جاهلى و نرفتن زير بار حقّ ، تندى ، خشم شديد . در روايتى آمده است : «... و انصاف كه ضدّ آن ، حمّيت است» .[٢] مشت ، نمونه خروار است . پس بنگر همّ و غم تو كدام يك از اينهاست تا دريابى كه ديگر خصلت هاى تو نيز چگونه اند .