دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٢٧
٤٦٨٠.امام صادق عليه السلام : ريشه هاى كفر ، سه چيز است : آزمندى ، گردن كشى و بدخواهى .
د ـ شرك
قرآن
«آنان كه ايمان آوردند و ايمان خويش را به ستم [ شرك] نياميختند ، آنان اند كه ايمنى دارند و آنان ره يافته اند» .
«و آن گاه كه لقمان ـ در حالى كه پسرش را پند مى داد ـ به او گفت : «اى پسرك من ! براى خدا شريكى مگير ؛ [چرا كه] شرك ، ستمى بزرگ است»» .
حديث
٤٦٨١.صحيح البخارى ـ به نقل از عبد اللّه ـ: چون آيه «آنان كه ايمان آوردند و ايمان خويش را به ستم نياميختند ...» نازل شد ، اين مطلب ، بر مسلمانان سخت آمد و گفتند : اى پيامبر خدا ! كدام يك از ماست كه به خويش ستم (هر گناهى) نكند ؟! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «مقصود ، اين نيست . مراد از اين [ستم] ، شرك است . مگر نشنيده ايد آنچه را كه لقمان در مقام پند ، به پسرش گفت : «اى پسرك من ! براى خدا شريكى مگير ؛ [چرا كه] شرك ، ستمى بزرگ است» » .
٤٦٨٢.امام على عليه السلام : آفت ايمان ، شرك است .
ه ـ بدعت در دين
قرآن
«كيست گم راه تر از آن كه از هوس خويش ، پيروى كند ، بى هيچ ره نمودى از جانب خدا ؟! خدا مردمِ ستمكار را هدايت نمى كند» .