٤٦٧٥.امام صادق عليه السلام : به جان خودم سوگند كه نادانان ، از سوى پروردگارشان ضربه نخوردند . آنان دلالت هاى آشكار و نشانه هاى روشن را در وجود خويش مى بينند و [مى بينند كه] آنچه از ملكوت آسمان ها و زمين و آفرينش شگفت انگيز و استوار گيتى مشاهده مى كنند ، نشان از وجود سازنده دارد ؛ اما اين مردمان ، درهاى گناهان را به روى خويش گشودند و راه هاى شهوات را بر خود هموار ساختند و از اين رو ، هوس ها بر دل هايشان چيره گشت و بر اثر ستم خودشان ، شيطان وجود آنان را تسخير كرد . و اين چنين ، خداوند بر دل هاى تجاوزگران مُهر مى زند .

ب ـ ستم

قرآن

«بلكه اين [قرآن] ، آياتى است روشن در سينه هاى كسانى كه به آنان دانش داده شده است . آيات ما را [كسى] جز ستمكاران ، انكار نمى كند» .

«و آنها [آيات ما] را ـ با آن كه جان هايشان بدانها يقين داشت ـ [تنها] از سرِ ستم و سركشى ، انكار كردند . پس ، بنگر كه فرجام تباهكاران ، چگونه بوده است » .

«ما مى دانيم كه آنچه آنها مى گويند ، تو را اندوهناك مى سازد . آنان تو را تكذيب نمى كنند ؛ بلكه اين ستمكاران ، آيات خدا را انكار مى كنند» .

حديث

٤٦٧٦.تفسير الطبرى ـ به نقل از ابو صالح ـ: جبرئيل عليه السلام روزى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد ، در حالى كه ايشان اندوهگين نشسته بود . جبرئيل عليه السلام گفت : «چرا اندوهگينى؟» . پيامبر خدا فرمود : اينها مرا دروغزن شمردند . جبرئيل عليه السلام به ايشان گفت : «آنان تو را دروغزن نمى شمارند . آنها مى دانند كه تو راستگويى ؛ «بلكه اين ستمكاران ، آيات خدا را انكار مى كنند» .