٤٦٧٠.امام صادق عليه السلام ـ در نيايش ـ: بار خدايا ! ايمانى را از تو درخواست مى كنم كه سر رسيدى جز ديدار تو نداشته باشد (تا روز قيامت ، بپايد) ؛ ايمانى كه تا وقتى مرا باقى مى دارى ، بر آن پايدار بدارى و تا وقتى زنده ام مى دارى ، بر آن زنده ام بدارى و هر گاه مرا ميراندى ، بر آن بميرانى و هر گاه مرا بر انگيختى ، بر آن بر انگيزانى و به واسطه آن ، سينه ام را از شك و دو دلى در دينم ، پاك گردانى .

٤٦٧١.امام صادق عليه السلام ـ در دعاى ميان ركعت هاى نماز ـ: بار خدايا ! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و مرا براى آنچه كه به خاطر آن خلقم كردى (عبادت) ، فراغت ببخش و به آنچه تو خود آن را برايم تضمين كرده اى (رزق و روزى دنيا) ، مشغولم مدار . بار خدايا! از تو چنان ايمانى را درخواست مى كنم كه برگشت نپذيرد و چنان نعمتى را كه پايان نپذيرد ، همنشينى با پيامبرت را ـ كه درودهاى تو بر او و خاندانش باد! ـ در بالاترين درجه بهشت جاويدان .

و ـ اين خصلت ها

٤٦٧٢.امام على عليه السلام : اگر مى خواهى كه خداوند تو را از بدىِ فرجام ، در امان بدارد ، پس بدان كه هر كار خوبى كه انجام مى دهى ، با لطف و توفيق الهى است و هر بدى اى كه انجام مى دهى ، از آن روست كه خداوند به تو مهلت و فرصت داده و نسبت به تو بردبارى نشان داده است .

٤٦٧٣.امام صادق عليه السلام ـ به يكى از مردم ـ: اگر مى خواهى كردارت چنان به نيكى پايان پذيرد كه وقتى از دنيا بروى كه مشغول بهترين اعمال باشى ، پس حقّ [و حرمت ]خداى را بزرگ تر از آن بدان كه نعمت هايش را در راه نافرمانىِ او صرف كنى و به بردبارى اش در برابر تو ، غرّه شوى . و هر كس را ديدى كه گفته مى شود از ماست يا دم از دوستىِ ما مى زند ، گرامى بدار .