دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٥
فصل يكم : اهمّيت امنيّت
١ / ١
امنيّت ، نعمتى بزرگ
قرآن
«و ميان آنان و ميان آبادى هايى كه در آنها بركت نهاده بوديم ، شهرهاى متّصل به هم قرار داده بوديم و در ميان آنها مسافت را ، به اندازه ، مقرّر داشته بوديم . در اين [راه]ها ، شب ها و روزها آسوده خاطر بگرديد» .
حديث
٤٤٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ درباره اين سخن خداوند متعال : «سپس ، در آن: [مقصود از نعمت] امنيّت و سلامت است .
٤٤٠٨.تفسير القمى ـ درباره اين سخن خداوند متعال : «و اگر به آنا: از پيشوايان معصوم ، روايت شده است كه فرمودند : «خوبى ها در كتاب خدا بر دو گونه اند ، و بدى ها نيز دوگونه . از جمله خوبى ها كه خداوند نام برده ، تن درستى و سلامت و امنيّت و گشايش [رفاه] و روزى است . خداوند ، اينها را خوبى ناميده است ، «و اگر بدى [و گزندى] به آنها برسد» ، مقصودش از بدى در اين جا ، بيمارى و ترس و گرسنگى و سختى است .