دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣٧
٤٥٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده به ايمان ناب نرسد ، تا آن كه دروغ گفتن [حتّى] به شوخى را ترك گويد ، و تا آن كه مجادله را ، با آن كه حق با اوست ، ترك گويد .
٤٥٤٣.امام صادق عليه السلام : ما مرد را مؤمن نمى شماريم ، مگر آن كه در همه امور ما ، پيرو و خواهان باشد . بدانيد كه از نشانه هاى پيروى از امور ما و خواهان بودنش ، پارسايى است . پس بدان آراسته شويد ، خدايتان رحمت كناد ! و [با اين كار، ]دشمنان ما را به رنج افكنيد ، خدايتان قوّت دهاد !
٤٥٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ يك از شما مؤمن نباشد ، مگر آن گاه كه من نزد او محبوب تر از پدرش و فرزندش و همه مردمان باشم .
٤٥٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى مؤمن نباشد ، مگر آن كه مرا از خودش دوست تر بدارد ، خاندانم را از خاندان خودش دوست تر بدارد ، بستگان مرا از بستگان خودش دوست تر بدارد ، و جان مرا از جان خودش دوست تر بدارد .
٤٥٤٦.امام على عليه السلام : از [نشانه هاى] ايمان راستين ، اين است كه [همواره] بنده ، راستگويى را برگزيند و از دروغ ، ـ حتى ـ اگر به نفع او باشد بگريزد ، و [ديگر اين كه] انسان گفتارش را از دانشش فراتر نبرد .