٤٥٢٠.امام رضا عليه السلام : اسلام غير از ايمان است . هر مؤمنى مسلمان است؛ اما هر مسلمانى مؤمن نيست . سارق در حين سرقت ، ايمان ندارد . زناكار در حين زنا كردن ، ايمان ندارد . كسانى كه سزاوار كيفر حدّ هستند، مسلمان اند ؛ امّا مؤمن نيستند ، كافر هم نيستند . خداوند متعال مؤمن را به دوزخ نمى برد ؛ چون به او وعده بهشت داده است . كافر را هم از آتش بيرون نمى آورد ؛ چون او را به آتش و جاودانگى در آن ، تهديد كرده است . شرك به خود را نمى بخشد ، و جز آن [هر گناهى] را كه بخواهد ، مى بخشد . گنهكارانِ اهل توحيد ، در آتش جاودان نمى شوند ؛ بلكه [سرانجام] از آن بيرون آورده مى شوند و شفاعت در حقّ آنان ، جايز است . مرز و بومِ فعلى ، مرز و بوم تقيّه است و مرز و بوم اسلام ؛ نه سرزمين كفر است و نه سرزمين ايمان . امر به معروف و نهى از منكر ، در صورتى كه ممكن باشد و بيم بر جان نرود ، واجب است . ايمان ، گزاردن امانت است و دورى كردن از همه گناهان بزرگ ؛ شناختِ به دل است و اقرار با زبان و عمل كردن طبق آن اعتقاد .