ج. تقويت دشمنان به هر نحوى، مانند فروش سلاح، نسخ خطى قيمتى و نفت به دشمنان دين، بلكه هر گونه خريد و فروش كه سبب شود دشمن، قوى و دوست ضعيف شود در اسلام ممنوع است.
د. تحصيل درآمد از راه توليد يا خريد و فروش و مبادله موادى كه كاربرد آن‌ها براى بشر زيان دارد يا فايده‌اى ندارد. مبادله شراب، آلات قمار و غش (حيله و خيانت در معامله) از اين قبيل است.
ه. گاهى ماده مضرى در كار نيست؛ بلكه نوع كارى كه فرد در مقابل آن واقع مى‌شود بيهوده يا مضر است مثل لهو و غنا، يا هجو مؤمن ...
و. نوع ديگر، كارى است كه از نظر اسلام بالاتر از مسائل اقتصادى است؛ از قبيل اجرت در قضاوت تعليم دين و قرآن، اجرت بر اذان و افتاء، اين گونه كارها بايد بلاعوض صورت گيرد، ولى بودجه عامل از بيت المال تأمين شود. اينگونه كارها را اسلام فوق مبادله و خريد و فروش مى‌داند.
افتاء و ارشاد نيز از اين قبيل است.
ز. كا تدبير معشيت از ديدگاه آيات و روايات ٩٧ ٢ - ٢. ويژگى‌هاى ساختار مصرف ايده آل اسلام ص : ٩١ رهايى مثل ساختن يا مبادله ظروف طلا و نقره كه به تجمل‌پرستى مفرط منجر شود. «١» با توجه به اهميت احكام اسلام، شايسته است هر فرد مسلمان با آگاهى و علم از مسائل آن، خريد و فروش و ديگر موارد مورد نياز در امور معيشت را طورى تدبير كند كه به حرام آلوده نشود. از اين رو، آگاهى در اين مباحث نقش تأثير گذارى در نحوه تدبير و تصميم‌گيرى خواهد داشت.