بخشى‌ازدرآمد خود را به اين أمر اختصاص دهند، پس انداز آنان به گونه سرمايه گذارى شود كه هم از راكد شدن محفوظ بماند و هم داراى رشد باشد و نيز ديگر افراد جامعه از آن بهره‌مند شوند.
افزون بر مطلب فوق بايد به نرخ تورم نيز توجه كافى داشت و تا حد ممكن پس انداز به صورت نقدى و به گونه‌اى انجام نگيرد كه با مرور زمان، ارزش پس انداز كم گردد؛ بلكه آن را به صورت اجناسى در آورد كه با گذشت زمان، ارزش آنها نيز افزوده شود. مثلًا كسى كه مى‌خواهد براى خريد جهيزيه، اقدام به پس انداز كند بهتر است به جاى اينكه، پول نقد را پس انداز كند، آن را به وسايل ضرورى جهيزيه تبديل نمايد. و يا كسى كه مى‌خواهد مسكنى تهيه نمايد. آن را به خريد زمين و مانند آن اختصاص دهد.
خلاصه و جمع بندى‌ راهكار، سبك و روش انجام دادن كار را گويند. و در امور معيشت، روش اجرايى و عملياتى كردن سياست‌هاى كلى و راهبردى معيشتى است.
درآمد، به كليه وجوه و ارزش كالاهايى كه در دوره زمانى معينى به يك فرد، گروهى از افراد، يك بنگاه يا يك اقتصاد تعلق مى‌گيرد، اطلاق مى‌گردد.
در اقتصاد اسلامى از لحاظ كميت، محدوديتى براى درآمد مطرح نيست ولى محدوديت كيفى وجود دارد: اينكه مشروع باشد.
درآمد به دو قسم، حلال و حرام مطرح است.
درآمد و لقمه حلال همانا نورانى شدن قلب، ثواب مجاهد در راه خدا، مشمول رحمت الهى شدن، ثواب پيامبران را بردن ثواب صدقه و را به همراه دارد. و درآمد حرام از گناهان كبيره است كه تضيع و عدم قبولى‌