تدبير معشيت از ديدگاه آيات و روايات - جمالی، قدرت الله - الصفحة ١١٥
امام رضا (ع) مىفرمايد:
قناعت باعث خويشتن دارى و آسوده شدن از زحمت فزون خواهى و بندگى در برابر دنيا پرستان است. راه قناعت را جز دو كس نپيمايد: يا عبادت پيشهاى كه خواهان مزد آخرت است يا بزرگوارى كه از مردمان فرومايه دورى مىكند. «١» آدمى چارهاى جز قناعت ورزى ندارد، و در غير اين صورت همواره در آتش حرص برخوردارى بيشتر خواهد سوخت. مردى به امام صادق (ع) شكوه كرد كه طلب روزى مىكند و به دست مىآورد، اما قانع نمىشود و بيشتر از آن مىطلبد و عرضكرد: مرا چيزى بياموزيد، كه مشكلم را حل كند. حضرت فرمود:
اگر آن اندازه كه كفايت مىكند تو را بىنياز سازد، كمترين چيز دنيا بىنيازت مىسازد و اگر آنچه تو را بس است، بىنيازت نسازد، همه دنيا هم تو را بى نياز نمىگرداند. «٢» و «٣» راه دستيابى به قناعت پيشگى، همان سخن ارزشمند امام صادق (ع) است كه مىفرمايد:
به ناتوانتر از خودت بنگر و به توانگرتر از خويش منگر؛ زيرا كه اين كار، تو را به آنچه قسمت تو شده است قانع مىسازد. «٤»