تدبير معشيت از ديدگاه آيات و روايات - جمالی، قدرت الله - الصفحة ١٤٧
كمى افراد تحت تكفل، يكى از دو آسايش است.
٣- ١. افزايش توليد و درآمد بر پايى فرد و جامعه به چگونگى كار برد سرمايه هاست. تعاليم ارزشمند دينى بهاستفاده بجا و بهينه از اموال تأكيد دارد و ارشاد مىكند كه آنها را از دسترس نابخردان دور نگه داريد، «١» و به كسانى بسپاريد كه از بلوغ فكرى و اقتصادى لازم برخوردار باشند. از طرفى نيز، راكد گذاشتن سرمايه، استفاده كنز محورانه از آن، هدر دادن و استفاده نادرست را، به شدت توبيخ نموده است؛ چه اينكه اين روند، اقتصاد جامعه را متزلزل، و پيشرفت اقتصادى را مشكل نمايد.
انسان با سعى و تلاش مناسب و تدبير صحيح در استفاده از منابع و امكانات، مىتواند از زندگى بهره درست ببرد؛ چرا كه استفاده نامعقول و غير بهينه از سرمايه و منابع، مصارف اسرافآميز، مديريت ناكارآمد و فقدان روح تلاش ممكن است به انواع وابستگىها بينجامد و فقر و عقب ماندگى پديد آيد.
آب و خاك از مهمترين زمينههاى طبيعى توسعهاند كه قوام و بر پايى حيات اقتصادى جامعه به آن دو وابسته است. با تدبير درست و برنامه ريزى اصولى مىتوان از آبها و زمينهاى مرغوب و احياى زمينهاى موات، محصولات كشاورزى و فراوردههاى غذايى را چند برابر ساخت و بر توان بنيه اقتصادى خانواده و جامعه افزود و به خود كفايى و استقلال اقتصادى رسيد. رهنمودهاى دينى به سرمايه گذارى در اين زمينه، حاكى از اهميت