همانطور كه در كسب و درآمد، تأكيد بر حلال بودن است، در انفاق كه نوعى تصرف در اموال است نيز چنين است يعنى بايد در اموال مشروع و حلال صورت گيرد. بنابراين اگر مالى از راه حرام و غير مشروع و خارج از محدوده مقررات و تعاليم دين به دست آمده باشد و آن را انفاق كند، ارزشى نخواهد داشت و بايد آن را به صاحبان اصلى‌اش برگرداند.
اين مطلب در قرآن كريم به صراحت بيان شده است:
... انفِقُوا مِنْ طَيباتِ ما كَسَبتُم. «١» ... از مال‌هاى پاكى كه به دست آورده‌ايد، انفاق كنيد.
امام صادق (ع) در تفسير اين آيه شريفه مى‌فرمايد: مردم در دوران خودسرى و آزادى اقتصادى جاهليت، ثروت هايى به دست آورده بودند، پس از گرويدن به دين اسلام خواستند اين بخش از اموال خود را به محرومان انفاق كنند، اما خداوند اين كار را نپذيرفت، و حلال و مشروع بودن اموال را در انفاق شرط نمود. اين دستور الهى، اهميت درآمد حلال و محدوديت در مال اندوزى را روشن مى‌سازد. «٢» آثار درآمد حلال: هر غذايى آثار وضعى خودش را دارد، غذاهاى حرام سبب تاريكى قلب، عدم تأثير انوار الهى در آن، عدم تشخيص حق از باطل شده، در نهايت به سقوط انسان مى‌انجامد، ولى غذاهاى پاك و حلال موجب نورانيت قلب و صفاى باطن، تمييز حق از باطل، استجابت دعا و در نهايت سبب سعادت و كمال آدمى خواهد شد. مطالعه و بررسى‌