و تلاش، پيشه انبياء و اولياء بوده، آن را به عنوان عبادت تلقى مى‌نمودند و در مقابل از بيكارى و تنبلى سخت نكوهش مى‌كردند.
از اين روايات فراوان مى‌توان به عنوان رهنمود جهت انتخاب نوع كار و شغل بهره برد. آنها در زمينه تجارت، مضاربه، كشاورزى، دامپرورى، باغدارى و باغبانى و فعاليت‌هاى خوبى داشتند و يا در مواردى ديگران را به اين كارها تشويق مى‌كردند. «١» ٣. سرمايه گذارى‌ يكى از عوامل اصلى رشد و توسعه اقتصادى، سرمايه گذارى است. با وجود اين در ادبيات اقتصادى، خانواده كه منشأ اصلى سرمايه گذارى است، جايگاه واقعى خودش را پيدا نكرده است. از اين رو شايسته است كه رفتار تخصيص درآمد و مصرف آن، طورى اصلاح و تنظيم شود كه از ولخرجى، اسراف، اتلاف منابع و راكد گذاشتن آنها به دور باشد تا سرمايه و پس اندازى تشكيل شود كه در جهت توليد و توسعه اقتصادى مؤثر باشد.
اين راهبرد در تدبير معيشت موجب مى‌شود كه اعضاى خانواده و جامعه از يك پشتوانه محكم برخوردار شوند و از فقر و محروميت در امان بمانند.
ماهيت مال و سرمايه، ماهيتى «قوامى» (پشتوانه‌اى) براى فرد و جامعه است، و اينكه خطاب‌هاى مالى در قرآن بيشتر به صورت جمعى است «٢»، اشاره به بعد قواميت اجتماعى مالى دارد.