است و بدون چشمداشت به ديگران، مستقل و با شخصيت زندگى مى‌كند و به زير پا نهادن اصول اخلاقى و احكام دينى روى نمى‌آورد.
بنابراين تأمين ساليانه زندگى در واقع همان اهميت پس انداز را مى‌رساند كه اين خود نمونه‌اى از پس انداز ممدوح است كه در صفحات بعد به آن مى‌پردازيم. «١» نكته قابل توجه اينكه، پس انداز هميشه به معناى ذخيره كردن اموال در دنيا نيست، بلكه آنچه در روايات مورد تأكيد قرار گرفته است، پس انداز در امور معنوى است كه آثار و بركات آن چه بسا از پس انداز مادى بيشتر و ماندگارتر است؛ چنان كه پيامبر اسلام (ص) فرمود:
اذا ماتَ المُؤمِنُ انقَطَعَ عَمَلُهُ الّا مِن ثَلاثٍ: صدقةٌ جاريةٌ، او عِلمٌ يُنتَفِعُ بِهِ او وَلَدٌ صالحٌ يَدْعُو لَهُ. «٢» پس از مرگ پرونده اعمال آدمى بسته مى‌شود مگر در سه مورد: صدقه جاريه (كه همواره تا زمانى كه باقى است، ثوابش به صاحبش مى‌رسد)، علمى كه از آن سود برده شود و فرزند صالح كه براى او دعا كند.
٢- ٣. اقسام پس انداز با توجه به اهداف عقلايى و شرعى از پس انداز، مى‌توان آن را به ممدوح و مذموم، تقسيم نمود: