بويژه پيامبر گرامى اسلام و نيز امامان معصوم (ع) حاصل مى‌شود. آنان در انجام رسالت سنگين خود، در مواقع دشوار تصميم گيرى و بر سر دو راهى‌هاى مهم زندگى پر فراز و نشيب شان لحظه‌اى سستى و ترديد به خود راه نمى‌دادند، بلكه با تدبيرى روشن، راه بهتر را بر مى‌گزيدند و با عزمى استوار و اراده‌هاى خلل‌ناپذير آن را مى‌پيمودند. در دوران بيست و سه ساله بعثت پيامبر اسلام (ص) شواهد فراوانى بر اين حقيقت مى‌توان يافت.
عزم آهنين رسول خدا (ص) در شكستن بتهايى كه در خانه كعبه آويخته شده بود، تخريب مسجد ضرار، پافشارى آن حضرت در اجراى حدود الهى و ... را مى‌توان نمونه‌هاى درخشانى از قاطعيت در تصميم وى شمرد.
نمونه‌هاى فراوان از قاطعيت در بيانات ارزشمند حضرت امير (ع) موج مى‌زند كه حاكى از روح بلند و شهامت بى نظير او است آنجا كه مى‌فرمايد:
... وَ اللَّهِ لَو وَجَدتُهُ قد تَزَوّجَ بِهِ النِّساءُ وَ مُلِكَ بِهِ الاماءُ لَرَددتُهُ «١» به خدا سوگند اگر چنان مى‌ديدم كه با آن [اموال عمومى كه توسط عثمان به اين و آن واگذار شده بود] زن به همسرى گرفته شده و كنيز به ملكيت در آمده، باز آنها را بر مى‌گرداندم! از اين رو، ترس زياد و بى‌جا، نشانه تزلزل شخصيتى و ناتوانى است، «٢» كه بر قامت مديران نا زيباست.
در اين راستا، مدير و مدبر توانا در امور معيشت كسى است كه با عزمى استوار، هر جا نيازى حس شود و مصلحت اقتضا كند، تصميم لازم را مى‌گيرد. روشن است كه قبل از تصميم‌گيرى، بررسى‌هاى لازم را انجام‌