تدبير معشيت از ديدگاه آيات و روايات - جمالی، قدرت الله - الصفحة ٢٩

زندگى جانداران استعمال مى‌شود و در مورد خداوند متعال و فرشتگان كاربرد ندارد، بر خلاف كلمه «حيات» كه در همه اين موارد به كار مى‌رود.
«معايش» جمع «معيشت» مفهوم وسيعى دارد كه تمام وسايل حيات را شامل مى‌شود.
ماده «عيش» و مشتقات آن ٨ بار در قرآن وارد شده است.
«رزق» به معناى عطا و بخشش جارى و مستمر است، اعم از مادى و معنوى چون غذا، پوشاك، جاه، جمال، علم و عقل، ايمان، فهم، همسر، ياران و ... نيز به معناى چيزى است كه مورد انتفاع و استفاده مرزوق قرار گيرد.
معيار وسعت رزق بر اساس مصالحى است كه پروردگار عالم براى آزمون خلق و نظام زندگى لازم مى‌داند و تنگى آن جهت آثار تربيتى و جلوگيرى از طغيان مردم است.
روزى هر كس مقدر و در عين حال مشروط به كوشش و تلاش مى‌باشد.