تدبير معشيت از ديدگاه آيات و روايات - جمالی، قدرت الله - الصفحة ٣٩
تعيين كرده است. «١» از اين رو تنبلى و بيكارى و زندگى انگلى در تعاليم دينى مورد بغض و لعن قرار گرفته است. به فرموده امام كاظم (ع):
انَّ اللَّهَ ليُبغِضَ العَبدَ النَّوّامَ، وَ انَّ اللَّهَ لَيُبغِضَ العَبدَ الفارِغَ. «٢» خداوند بنده پر خواب و بيكار را دشمن مىدارد.
پيامبر گرامى اسلام مىفرمايد:
مَلعُونٌ مَلعُونٌ مَن القى كَلَّهُ عَلى الناس. «٣» آن كه بار زندگى خود را بر دوش ديگران بيندازد، از رحمت خدا به دور است.
خصلت پيامبران و اولياء الهى اين بوده است كه به كار و كوشش و تأمين گذران زندگى خود از دسترنج خويش، اهتمام فراوانى نشان مىدادند، و ثواب اين عمل را از پاداش مجاهدان در راه خدا بزرگتر مىشمردند، آن گونه كه امام رضا (ع) مىفرمايد:
الّذى يَطلُبُ مِن فَضلِ اللَّهِ ما يَكُفُّ بِهِ عِيالَهُ أَعظَمُ اجراً مِنَ الُمجاهدِ فى سَبيل اللَّهِ. «٤» آن كس كه براى تأمين زندگى خانواده خويش تلاش مىكند از مجاهد در راه خدا ارزشمندتراست.
از مجموع رواياتى كه «٥» در اين زمينه وارد شده، استفاده مىشود كه كار