و برنامه ريزى اقتصادى زمينه دستيابى به كمالات فراهم مى‌شود.
تدبير در جهت بهينه سازى در استفاده از منابع و امكانات و پيشگيرى از اسراف، از امكانات فراوانى كه با تبذير و اسراف گرى همراه باشد، بهتر است. «١» اين امر سامانيابى اقتصادى را به همراه دارد. ايوب بن حرّ مى‌گويد:
شنيدم كه مردى به امام صادق (ع) عرض كرد:
بَلَغَنى انَّ الإقتصادَ وَ التدبيرَ فى المَعيشَةِ نِصفُ الكَسبِ فَقالَ ابو عبداللَّه (ع): لا، بَل هُوَ الكَسْبُ كُلُّه «٢».
چنين شنيده‌ام كه نيمى از سامانيابى اقتصادى و معيشتى در اندازه دارى، محاسبه و برنامه ريزى است. امام فرمودند: چنين نيست، بلكه همه سامانيابى معيشتى و اقتصادى در گرو تدبير بايسته و صحيح است.
و نيز سبب رشد و توسعه اقتصادى خواهد شد. امام على (ع) فرمود:
«حُسنُ التدبير يُنمى قليلَ المالِ». «٣» برنامه ريزى و عاقبت نگرى نيك به رشد اقتصادى مى‌انجامد.
مدبر شايسته در امور معيشتى خانواده و يا سازمان كسى است كه با برنامه ريزى درست و اصولى و هماهنگى بين افراد بخش‌هاى مختلف و مسئوليت‌هاى گوناگون، زمينه بهره‌ورى و بهينه از استعدادها و امكانات را فراهم آورد، تلاشها و فعاليت‌هاى خود را سازمان دهد، هر چيزى را در جاى خودش نهد و هر اقدامى را در زمان مناسب انجام دهد.