نكته قابل توجه ديگر اينكه، به هنگام تصميم‌گيرى نهايى توكل بر خداوند فراموش نشود؛ يعنى در عين فراهم نمودن اسباب و وسايل مادى، استمداد از قدرت بى پايان پروردگار مورد توجه قرار گيرد، و اين آرامش و اطمينان نيروى فوق العاده روحى و معنوى به انسان مى‌بخشد كه در مواجهه با مشكلات اثر عظيمى خواهد داشت.
بنابراين بعد از مشورت پيرامون امور معيشت نيز، تدبير بايد به همراه توكل از ناحيه اراده واحد به مرحله اجرا در آيد تا آثارش ظاهر شود.
٦. قاطعيت و تصميم گيرى‌ تصميم‌گيرى عبارت است از روند انتخاب ميان چندين راه، كه از گردآورى اطلاعات و تحليل و پردازش آنها به روش علمى مايه مى‌گيرد و به شناسايى راه حل‌هاى ممكن مى‌پردازد. از اين رو تفكر و بررسى در اطلاعات مربوط به مسئله، شناخت مسئله، تشخيص صحيح، وسعت ديد، يافتن راه حل‌هاى مناسب، سنجش محاسن و معايب هر يك، آگاهى به ضرورت تصميم‌گيرى، مشخص كردن جوانب مختلف، امورى است كه به عنوان عناصر مهم در تصميم‌گيرى نقش اساسى دارند.
تصميم‌گيرى را مى‌توان به جعبه‌اى پردازشگر تشبيه كرد كه اطلاعات و داده‌ها به عنوان ورودى به آن مى‌ريزند و خروجى‌ها به صورت تصميم از آن بيرون مى‌آيند. اين روند شامل جست و جوى آزمايش راه‌هاى مختلف، ارزشيابى و به گزينى آنهاست.
بخشى از كارايى و كارآمدى مدير به شهامت، قاطعيت و توان تصميم‌گيرى او بستگى دارد. اين امر با نگرشى اجمالى به تاريخ زندگى انبياء الهى‌