خاشعان را.
اللّهمّ ارزُقنا تَوفيقَ الطّاعَةِ و بُعدَ المَعصيةِ. «١» خدايا روزى كن ما را توفيق طاعت و دورى از نافرمانى.
با توجه به معناى رزق، نكات زير قابل توجه است:
١. رزق، عطيه الهى و رحمتى است از طرف خدا بر خلق. و مانند رحمت‌بردوقسم‌است:
اول: رزق عمومى، كه عطيه عامه الهى است كه شامل همه خلق مى‌شود و تمامى روزى خواران را در بقاى هستى امداد مى‌كند، چه مؤمن و چه كافر، چه متقى و چه فاجر، چه انسان و چه غيرانسان.
دوم: رزق خاص، كه در مجراى حلال قرار مى‌گيرد. «٢» ٢. رزق به معناى چيزى است كه مورد استفاده و انتفاع مرزوق قرار بگيرد. پس اگر كسى مال فراوانى جمع كرد، در حقيقت رزقش همان بخشى از اموال است كه مى‌خورد، بقيه آن رزق او نيست.
پس وسعت روزى و تنگى آن ارتباطى به زيادى مال و كمى آن ندارد.
چه بسيار افراد كه مال بسيار دارند، ولى كم مى‌خورند و چه بسيار افرادى كه به عكس آنان‌اند.
٣. كسى نيست كه بر خدا حقى داشته باشد، مگر حقى كه خود خدا بر خود لازم شمرده، چنان كه در مورد رزق فرمود: «وَ ما مِن دابّةٍ فِى الارضِ الَّا عَلَى اللَّهِ رِزقُها». (هود: ٦) هيچ جنبنده‌اى در زمين نيست مگر آنكه رزقش به عهده خدا است.
اين عهده‌گيرى را كسى بر خدا واجب نكرده است، بلكه خود او رزق‌