وَ لَاتَمْشِ فِى الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَن تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا.
(اسراء: ٣٧)
و روى زمين، با تكبر راه مرو؛ تو نمى‌توانى زمين را بشكافى، و طول قامتت هرگز به كوهها نمى‌رسد.
[ ٨٣ ]) مى‌فرمايد:
انَّ الرَّجُلَ لَيُعجِبُهُ ان يَكُونَ شِراكُ نَعلِهِ اجوَدَ مِن شِراكِ نَعلِ صاحبِه، فَيَدخُلُ تَحتَها. «١» همانا فردى دوستدار آن است كه بند كفش او بهتر از بند كفش دوستش باشد و بدين سبب مشمول اين آيه مى‌شود.
يعنى از كسانى به شمار مى‌رود كه در زمين اراده علو و فساد دارند و بخاطر نهايت ناپسند و زشت بودن تفاخر بر ديگران، رهبران الهى از مصاديق پيش پا افتاده و ساده آن نيز نهى كرده‌اند؛ از اين رو برترى‌طلبى و اظهار بزرگى بر ديگران، ممكن است به پوشيدن لباسى باشد كه ديگران ندارند، يا به ساختن خانه‌اى كه سايرين به آن حسرت مى‌خورند يا به داشتن زر و زيور تدبير معشيت از ديدگاه آيات و روايات ١٢١ ٣ - ٢. مصرف گرايى ص : ١١٩ ى كه افراد ديگر به آن چشم مى‌دوزند و هر گونه برترى خواهى، از نظر قرآن و روايات مردود شناخته شده است.
شايد به سبب پرهيز از غفلت، دلبستگى به دنيا و پرهيز از روحيه‌