٢. اهميت و ضرورت‌ سامان بخشى و تدبير امور معيشت، بخش مهمى از زندگى انسان است.
اما همين دست‌يابى به معيشت سالم و شايسته، در گرو بهره‌گيرى از معارف آسمانى و كمك گرفتن از مواهب الهى و قواى ادراكى امكان‌پذير مى‌گردد.
سامان دادن امور معيشت بر اساس وحى و تعاليم ارزشمند اسلام، راه‌هاى رسيدن به سعادت را به او مى‌نماياند. امروز جوامع بشرى نيازمند اين آموزه‌ها و رهنمودهاى حياتبخش و مطابق با فطرت در اين زمينه مى‌باشند.
به اعتقاد ما، دين اسلام با نگرش جامع به تمام ابعاد مادى و معنوى، و فردى و اجتماعى انسانها، برنامه زندگى آنان را جهت دستيابى به سعادت دنيا و آخرت ارائه كرده است.
اصولًا انسان در زندگى خود، نخست به شناخت دين و ژرف نگرى در مسائل آن نياز اساسى دارد؛ چرا كه انسان فاقد دين، فاقد زندگى است.
سپس به اندازه دارى و تدبير صحيح در امور زندگى، و پس از آن به صبر و استقامت در برابر مصائب و مشكلات كه به ناچار در زندگى با آنها مواجه مى‌گردد. چنان كه امام صادق (ع) اين سه امر را سبب صلاح حال انسان مؤمن و تعالى او در زندگى مى‌داند و مى‌فرمايد:
لا يَصلُحُ المُؤمِنُ الّا عَلى‌ ثَلاثِ خِصالٍ: التَّفَقُّهِ فى الدّينِ، وَ حُسْنِ التَّقديرِ فِى المَعيشَةِ، وَ الصَّبرِ عَلَى النّائِبَة. «١» صلاح كار مؤمن تنها در سه خصلت است: شناخت عميق دين، اندازه دارى صحيح در معيشت، و صبر در برابر مصائب.