سجاد (ع) نيز به كار انداختن سرمايه را تأكيد مى‌نمودند. «١» افزون بر اينها، همه رواياتى كه عقودى مانند مزارعه، مساقات، مضاربه، شركت، جعاله، اجاره و امثال آن را تجويز نموده‌اند، تجويز صرف درآمد در سرمايه گذارى را نشان‌مى‌دهند.
١- ٣. فوايد سرمايه گذارى‌ سرمايه گذارى فايده‌هاى فراوانى براى فرد و جامعه دارد؛ از جمله:
١. سرمايه، عنصرى اساسى در توسعه اقتصادى است؛ زيرا با تمركز سرمايه، استفاده مطلوب‌تر و كامل‌تر از منابع انسانى و اقتصادى فراهم مى‌آيد و سبب افزايش توليد ملى، درآمد ملى، اشتغال، كاهش تورم و بيكارى مى‌گردد و اقتصاد جامعه را از رو به رو شدن با بحرانهاى مختلف مى‌رهاند.
٢. سرمايه گذارى مى‌تواند نقطه آغاز برنامه ريزى براى توسعه باشد و در جهت نيل به بهبود وضعيت زندگى فردى و اجتماعى، شكوفايى تواناييهاى فردى و جمعى و دستيابى به قدرت سياسى و اقتصادى ضرورت داشته باشد.
٣. سرمايه گذارى در جهت كسب استقلال و خود كفايى، رهايى از سلطه بيگانگان و ريشه كن سازى فقر از اصول مهم و زير بنايى در سياست اجتماعى و اقتصادى اسلام است. اساساً سرمايه از ديدگاه اسلام زمانى مطلوب و مفيد است كه در راه منافع و مصالح، عزت و اقتدار جامعه و امت اسلامى جريان يابد. «٢»