تدبير معشيت از ديدگاه آيات و روايات - جمالی، قدرت الله - الصفحة ٧٩
فرمان نمىدهيم مگر آنچه را به نفس خود امر مىكنيم. بر شما باد به كوشش و جديت، و هر گاه نماز صبح را ادا كرديد و بازگشتيد، صبح زود در پى روزى برويد و در طلب حلال باشيد، همانا خداوند به شما روزى خواهد داد و بر آن ياريتان خواهد فرمود. «١» اميرمؤمنان (ع) هنگامى كه زندگى فردى يك فرد مؤمن را زمان بندى مىكند، بعد از قرار دادن اقتصاد در كنار عبادت و ارزشهاى اخلاقى مىفرمايد:
خردمند را نشايد جز آن كه در پى سه چيز حركت كند: كسب حلال براى تأمين زندگى، يا گام نهادن در راه آخرت، يا به دست آوردن لذتهاى حلال. «٢» حدود و شرايط مبادلات، و فعاليتهاى اقتصادى در روايات اسلامى، فراوان مطرح شده است كه تمام آنها كسب و درآمد حلال را مد نظر قرار دادند. چنان كه پيامبر اكرم (ص) مىفرمايد:
طَلَبُ الحَلالِ واجبٌ عَلى كُلِّ مُسلِمٍ. «٣» تحصيل و كسب روزى حلال بر هر مسلمانى واجب است.
و نيز فرمود:
طُوبى لِمَن اكتَسَبَ مِنَ المُؤمنينَ مالًا مِنْ غَيرِ مَعصِيَةٍ. «٤» خوشا مؤمنانى كه مالى بى معصيت (و شكستن مقررات و تعاليم الهى) به دست آورند.