وَ هُوَ مِنْ عَمَلِ النَّبِيّين و المُرسَلِينَ وَ الاوصِياءِ وَ الصَّالِحِين. «١» و امام صادق (ع) مى‌فرمايد: دوست دارم انسان براى تأمين زندگى خود در گرماى خورشيد رنج و سختى بيند (با كار و تلاش و تحمل زحمت درآمد كسب كند). «٢» از اين رو زندگى گوارا و باطراوت زمانى جامعه اسلامى را فرا مى‌گيرد، كه همه افراد در پرتو ايمان، آن را به عنوان شعار و نشانه خود قرار دهند؛ چرا كه تلاش و كوشش، نشانه و شعار مؤمن است. «٣» كار و تلاش، گوهر ذاتى انسان را مى‌نماياند و آن كه با كار بيگانه است با فرهنگ دين ناآشناست. فرهنگ دين، فرهنگ فعاليت و پشتكار است، انسان دينى آن را مايه عزت و كرامت مى‌داند. امام صادق (ع) به يكى از دوستداران خود فرمود: عزتت را حفظ كن. آن شخص سؤال كرد عزتم چيست؟ حضرت فرمود: عزت انسان در اين است كه كار و تلاش اقتصادى داشته باشد و به اين وسيله شخصيت خود را ارج نهد. «٤» كار و فعاليت سالم براى اصلاح و ساماندهى زندگى فردى و اجتماعى و تعالى ارزشها و تأمين نيازمنديها و كمبودها در جامعه لازم و ضرور دانسته شده است، از اينرو در نگرش دينى اجازه داده نشده است كه انسان در صورت امكان حتى در سخت‌ترين شرايط، آن را رها نمايد و به سؤال وتكدى بپردازد.