قوام بخشى زندگى خواهد شد، از امام صادق (ع) سؤال شد كه روش ميانگين (در مصرف) چيست؟ حضرت فرمودند: اين كه انسان نان، گوشت، شير، سركه و روغن مصرف كند و هر دفعه يكى از آنها، گاهى نان و گاهى گوشت ... «١» نكته قابل توجه در اين بحث اين است كه؛ همانطورى كه محدوديت‌هايى در كسب مال و مسائل مالى مطرح بود، بر اساس روايات، تصرف در اموال شخصى نيز محدوديت‌هايى دارد. يعنى اموالى كه طبق اصل مالكيت فردى به شخص تعلق دارد و اختيار آنها در دست اوست، مجاز نيست هر گونه كه خواست تصرف كند، بلكه محدود و مشروط به تصرف در حد ميانه و متعادل و دور از اسراف مى‌باشد. از اين رو هر گونه اسراف و مصرف بيش از حد لازم زندگى، در اموال شخصى براى شخص مالك، ممنوع است.
انفاق، ارزشمندترين و بهترين نوع تصرف در اموال شخصى است اما اين تصرف نيز بايد محدود و مشروط باشد به حد متعادل و وسط نه زياده از مقدار لازم و نه كمتر از آن.
بنابراين، چگونگى تأمين مخارج خانواده و پرداخت آن ميان دو حد و مرز قرار دارد: مرز اسراف و زياده روى (تجمل گرايى و پر مصرفى)، و مرز اقتار (تنگ‌گيرى و كمتر از حد لازم خرج كردن) و ايجاد كمبود در زندگى. «٢» مال در صورتى عامل بقاء و قوام و سامان يابى فرد و جامعه است كه در حد ميانه باشد نه در حالت افراط و تفريط كه در آن صورت تباهى و هلاكت فرد و جامعه را به دنبال خواهد داشت؛ به فرموده امام على (ع): كسى كه حد ميانه را رعايت كند هرگز هلاك نمى‌شود.