هماهنگ و بهينه از امكانات و منابع در جهت تأمين نيازمندى‌هاى عمومى و اساسى خانواده.
از اين رو در سه محور زير قابل تقسيم است:
١- برنامه ريزى كوتاه مدت: عبارت است از جهت‌دهى نهاد خانواده در شناسايى و اجراى فعاليت‌هاى مشخص و داراى نتايج منطقى در مدت زمان كوتاه كه آن را برنامه‌ريزى اجرايى نيز مى‌نامند. در اين برنامه مدت زمان اجراى طرح‌ها و فعاليت‌ها از يك سال فراتر نمى‌رود.
٢- برنامه ريزى ميان مدت: عبارت است از جهت دهى انجام فعاليت‌هاى طرح شده كه معمولًا از دل برنامه‌هاى بلند مدت بيرون مى‌آيد. مدت زمان اجراى طرح‌ها در اين برنامه براى يك يا دو سال مى‌باشد.
٣- برنامه ريزى بلند مدت: عبارت است از هدايت فعاليت‌هاى خانواده به سوى اهداف بلند مدت آن، كه برنامه ريزى استراتژيك نيز ناميده مى‌شود. مدت زمان اجراى طرحها در اين برنامه، پنج تا ده سال است. «١» ٢- ٨. ضرورت‌ها در برنامه ريزى‌ نكاتى در حقيقت و ماهيت برنامه ريزى صحيح و مؤثر در محيط معيشتى خانواده ضرورت دارد كه به بعضى از آنها اشاره مى‌كنيم:
- بيان اهداف در بيشترين حد از وضوح و روشنى و جامعيت و مانعيت.
- نظر خواهى و مشاوره با اعضاى خانواده و هر كس كه به نحوى با برنامه‌ريزى يا اجراى آن برنامه به طور مستقيم يا غير مستقيم درگير مى‌شود و مشاوره با اهل دانش و انديشه و تخصص.