توليد توجه و تصريح مى‌كند كه خداوند انسان را در زمين خلق كرده و آبادانى آن را بر عهده او گذاشته است. «١» طبيعى است، عمران زمين بدون سرمايه گذارى تحقق نمى‌يابد.
٢. در داستان حضرت يوسف (ع) سخن از برنامه ريزى بيش از يك دهه ايشان در سرزمين مصر و سرمايه گذارى نسبتاً سنگين در اين كشور پهناور به ميان مى‌آورد. سه نوع سرمايه گذارى، يعنى تهيه عوامل توليد و تشكيل سرمايه و به كارگيرى آن، تهيه انبار (ساختمان) و موجودى انبار براى ايام قحطى و خشكسالى از اين برنامه ريزى بلند مدت استفاده مى‌شود. «٢» ٣. زمين و آسمان و آنچه در آن‌ها است، درياها، كشتى‌ها و طبيعت كه هماهنگ با نيازهاى انسان آفريده شده است، همه در تسخير انسان‌اند تا بتواند روزى كسب كند و شكر نعمت خداوندى به جاى آورد؛ بنابراين چنين كارى بدون سرمايه گذارى (گرچه اندك) ممكن نخواهد بود. براى نمونه، استخراج گوشت تازه از دريا «وَ مِن كلٍّ تَأكُلُونَ لَحماً طَرّياً». (فاطر: ١٢) بدون هزينه كردن در كشتى رانى، قايق و حداقل وسايل ماهيگيرى، تقريباً غير ممكن است.
٤. قرآن از سرمايه گذارى در يك طرح نسبتاً بزرگ سخن به ميان مى‌آورد كه با هزينه فراوان و تكنولوژى پيشرفته آن زمان احداث شده است.
اين طرح، سدى بين دو كوه است كه رابطه بين آنها را قطع و مانع نفوذ تبه‌كاران مى‌شود و با پيشنهاد مردم منطقه و طراحى و اجراى ذو القرنين و هزينه مشترك مردم و ذوالقرنين يا تنها مردم، ساخته شد. قرآن از