امير مؤمنان على (ع) مى‌فرمايد:
فى كلّ وقتٍ عَمَلٌ «١» از اين رو، در برابر لحظه لحظه زمان مسئول است.
امام صادق (ع) به نقل از مواعظ لقمان حكيم مى‌فرمايد:
اعلَمْ انَّكَ سَتُسأَلُ غداً ... عَن اربَعٍ:
وَ عُمرِكَ فيما افنَيتَهُ فتَأَهَّب لِذلكَ وَاعِدَّلَهُ‌جواباً. «٢» در قيامت انسان نسبت به امورى محاسبه و بازخواست مى‌شود: ... از لحظات عمر سؤال مى‌شود كه در چه مسيرى و چگونه گذشته است، به همين دليل بجاست انسان پاسخ لازم و قانع كننده براى اين پرسش آماده سازد.
با توجه به اين تعاليم ارزشمند، مسامحه كردن در انجام كار امروز و آن را به فردا نهادن، خطايى است جبران ناپذير كه رواج چنين روشى در جامعه به سقوط و هلاكت مى‌انجامد؛ چرا كه فردا به فردا تعلق دارد، و يقين به زنده ماندن در فردا و بهره مندى از آن ناشى از غفلت است.
نظم و انضباط مدير ايجاب مى‌كند كه امور را به گونه‌اى سازماندهى كند كه بتواند در زمان تعيين شده، جوابگوى تعهدات و قراردادها بوده، خلف وعده در كارهايش جايگاهى نداشته باشد. به اين ترتيب از مقبوليت اجتماعى خوبى برخوردار شده، عزت و كرامت خود و نهادش محفوظ است.
فعاليت‌هاى معيشتى، خدماتى و تقسيم كارها در زندگى خانوادگى نيز در حيطه نظم و انضباط قرار مى‌گيرد، همانطور كه امير مؤمنان على (ع) در كارهاى خانه عهده‌دار جمع‌آورى هيزم (فراهم كردن سوخت)، آب آوردن و تميز كردن خانه بود، و فاطمه (س) وظيفه آرد كردن، خمير كردن و نان‌