تدبير در شئون زندگى جزء دين است «١» و حسن تدبير در اين امر، از مواردى است كه مؤمنان را از ساير مردمان ممتاز مى‌كند؛ چرا كه آنان به فرجام هزينه‌ها مى‌انديشند، از اسراف و تبذير دورى مى‌جويند، ميانه روى را رعايت مى‌كنند، به يقين مى‌دانند كه در صورت افراط و تفريط، در آخرت مورد سؤال قرار مى‌گيرند. «٢» ٢- ٣. معيشت‌ «معيشت» از ماده «عيش» به معناى زندگى است، كه تنها در مورد حيات جانداران استعمال مى‌شود. اين كلمه أخص از كلمه «حيات» است؛ زيرا «حيات» هم در مورد خداى تعالى و فرشتگان به كار مى‌رود و هم در مورد جانداران، ولى كلمه «عيش» در مورد خدا و ملائكه استعمال نمى‌شود. «٣» «معايش» جمع «معيشت» و به معناى چيزهايى است كه مايه زندگى جانداران و ادامه حيات آنان است. از اين رو مفهوم وسيعى دارد كه تمام وسايل حيات را شامل مى‌شود و تنها به زراعت و گياهان يا خوردنى و نوشيدنى خلاصه نمى‌شود. «٤» در قرآن كريم آمده است:
وَ جَعَلنا لَكُمْ فيها مَعايِشَ. «٥»