دوست دارد كه هرگاه كارى را انجام مى‌دهد آن را محكم كند. «١» ٦- ١. افزايش پس انداز «٢» و سرمايه گذارى‌ «پس انداز» وجوهى است كه از درآمد زمان حال به منظور مصرف در آينده كنار گذاشته مى‌شود. «سرمايه گذارى» نيز وارد كردن اين وجوه در چرخه توليد و كسب درآمد است. «٣» منشأ اصلى پس انداز و سرمايه گذارى با تدبير صحيح در امور معيشت و تخصيص درآمدى افراد، ارتباط مستقيم دارد؛ چرا كه با مصرف گرايى و اتلاف منابع، و يا راكد گذاشتن آنها هيچ سرمايه‌اى توليد نخواهد شد، چنان كه با تنبلى و بيكارى نيز پس‌اندازى به دست نخواهد آمد.
وسعت موقوفات و محصولات انبوه آنها در زمان ائمه معصومين (ع) به ويژه امام على (ع) و نيز تلاش آنان براى حفظ و بهره ورى بيشتر، حاكى از اهتمام آن بزرگواران به امر پس‌انداز و سرمايه گذارى است. بى‌ترديد برنامه‌ريزى براى چنين حجم گسترده‌اى از سرمايه، بدون تدبير و برنامه ريزى دقيق و جديت ممكن نخواهد بود. بنابراين اگر انسان در امور معيشت‌رويه مدبرانه بزرگان دين را در پيش گيرد، افزايش پس انداز و سرمايه‌گذارى را شاهد خواهد بود.
٧- ١. رشد اقتصادى «٤» در برنامه‌هاى معيشتى، هرگاه اهداف درست تبيين شود، افقى از