تدبير معشيت از ديدگاه آيات و روايات - جمالی، قدرت الله - الصفحة ١٣٣
الف. پس انداز ممدوح پس انداز اگر به هدف منطقى و عقلايى در جهت حفظ عزت نفس و آبروى مؤمن نزد ديگران، پيشگيرى از ابتلاى به فقر، توسعه بر اهل و عيال، انجام واجبات و امور خير از قبيل وقف، انفاق، دستگيرى از مستمندان، راه سازى، آب رسانى، احداث پل، مدرسه، بيمارستان و باشد، پسنديده و ممدوح خواهد بود كه شايسته است مؤمن درصدد جمع آورى مال براى اين امور باشد.
قرآن كريم در داستان حضرت يوسف (ع) به اين فراز اشاره دارد كه پس از خواب ديدن پادشاه و تعبير آن حضرت مبنى بر اين كه ساليان قحطى در پيش است، خود حضرت يوسف (ع) پيشنهاد كرد كه به پس انداز و ذخيره سازى گندم بپردازند. چنان كه در آياتى مىفر تدبير معشيت از ديدگاه آيات و روايات ١٤٥ ١ - ١. تأمين زندگى مطلوب ص : ١٤٣ مايند:
(او به زندان آمد، و چنين گفت): يوسف، اى مرد بسيار راستگو! درباره اين خواب اظهار نظر كن كه هفت گاو چاق را هفت گاو لاغر مىخورند؛ و هفت خوشهتر، و هفت خوشه خشكيده؛ تا به سوى مردم باز گردم، شايد (از تعبير اين خواب) آگاه شوند! گفت: «هفت سال با جديت زراعت مىكنيد؛ و آنچه را درو كرديد، جز كمى كه مىخوريد، در خوشههاى خود باقى بگذاريد (و ذخيره نماييد). پس از آن، هفت سال سخت (و خشكى و قحطى) مىآيد، كه آنچه را براى آن سالها ذخيره كردهايد، مىخورند؛ جز كمى كه (براى بذر) ذخيره خواهيد كرد. سپس سالى فرا مىرسد كه باران فراوان نصيب مردم مىشود؛ و در آن سال مردم عصاره (ميوهها و دانههاى روغنى را) مىگيرند (و سال پر بركتى است.) «١»