زمينه توسعه اقتصادى فراهم مى‌گردد و باعث ايجاد اشتغال، جلوگيرى از اسراف در مصرف، افزايش درآمد و بهبود سطح زندگى افراد خواهد شد.
توانايى پس انداز در جامعه و تشويق افراد به اين كار باعث كاهش روحيه مصرف گرايى و عادت نمودن افراد به اين امر مى‌شود.
پس انداز در منابع اسلامى مورد تأكيد فراوان قرار گرفته و همواره به مسلمانان در تحقق آن توصيه شده است.
امام رضا (ع) فرمود:
انَّ الانسانَ اذا ادَّخَرَ طعامَ سَنَةٍ، خَفَّ ظَهرُهُ وَ اسْتَراحَ، و كانَ ابوجعفر و ابُوعبداللَّه (ع)، لايَشتَرِيانِ عُقدَةً حتى‌ يُحرِزا طَعامَ سَنَتِهِما. «١» به درستى كه اگر آدمى خوراك يك سال را ذخيره كند، خود را سبكبار و آسوده حس مى‌كند، و امام باقر (ع) و امام صادق (ع) چنين بودند- هنگامى كه امكانى به هم مى‌رسيد- باغى نمى‌خريدند (به منظور تأمين آينده)، مگر پس از اينكه به مقدار يك سال خوراك خود، كنار مى‌گذاشتند.
اين شيوه و روش در زندگى، آسايش خاطر را به همراه دارد و آرامش و آسايش خاطر زمينه اصلى رشد انديشه و عمل آدمى است. و نيز زمينه تكامل شخصيت فردى و اجتماعى و امكان انجام دادن مسئوليت‌هاى خانوادگى است.
بدون شك اين امر در هر مجموعه‌اى به ويژه در نهاد خانواده باعث آرامش زن و فرزندان مى‌گردد، و هرگونه نگرانى و تشويش خاطر از آينده را از كانون خانواده مى‌زدايد. سرپرست اين چنين خانواده در جامعه سر فراز