فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٥٤ - توبه
توبه كننده بر طاعت و ترك گناه آشكار شود. برخى گفتهاند: جايز است قاضى به فاسق بگويد: اگر توبه كنى شهادتت را قبول مىكنم.(١١)
اگر گناهكار مرتكب قذف(-->قذف)شده باشد توبهاش منوط به اين است كه خود را در نسبتى كه داده تكذيب كند؛ بدين صورت كه بگويد: آنچه گفتهام دروغ بوده است. البتّه اگر دروغى از او سر نزده باشد، در اين گفته خود توريه(-->توريه)مىكند.
برخى گفتهاند: اگر دروغ گفته است، خود را تكذيب و اگر راست گفته، خود را تخطئه كند؛ بدين گونه كه بگويد: قذف، امرى باطل است و از اين پس آن را تكرار نخواهم كرد.
شرط ديگر قبولى توبه قذف كننده، اصلاح خويش است. در اينكه مراد از اصلاح، همان تكذيب خود است يا علاوه بر آن، استمرار توبه است، اختلاف مىباشد.(١٢)
٢. سقوط حد:كسى كه مرتكب عملى همچون زنا، لواط يا مساحقه شده كه موجب حد است، چنانچه قبل از قيام بيّنه(-->بيّنه)و ثبوت آن نزد حاكم توبه كند، حدّ از او ساقط مىشود. نظر مشهور عدم سقوط حد، بعد از ثبوت آن به بيّنه است.(١٣)
اگر شخصِ مستوجب حد توبه كند ـ در صورتى كه حد به اقرار ثابت شده و حقّ اللّه باشد، مانند زنا و لواط ـ بنابر مشهور امام بين اجراى حد و عفو او مخيّر است.(١٤)
محارب(-->محاربه)اگر قبل از تسلط حاكم بر او توبه كند حدّ محاربه از وى ساقط مىشود؛ امّا حقوقى كه از ديگران تضييع كرده و حدودى كه از اين جهت بر عهده او آمده است مانند سرقت(-->سرقت)، ساقط نمىشود.(١٥)
٣. سقوط آثار ارتداد:بر ارتداد مسلمان آثارى از قبيل اعدام، حبس، عدم جواز ازدواج با مسلمان و سقوط ولايت بر فرزندان مسلمان مترتّب است كه با توبه (در مواردى كه پذيرفته مىشود) همه اين آثار رفع مىگردد(١٦)(-->ارتداد).