فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٣٥ - تبرّک
حكم:تبرّك جستن به چيزهايى كه از نظر شرع، از قداست، عظمت و طهارت برخوردارند جايز، بلكه راجح و مستحب است.
موارد تبرّك:آنچه بدان تبرّك جسته مىشود يا به جهت قداست، عظمت و طهارت آن است، مانند نامهاى خداوند، پيامبران، جانشينان ايشان، قرآن و مؤمنان و يا به جهت انتساب به چيزهاى مقدّس و باعظمت، مانند جلد و قاب قرآن و مشاهد مشرّفه معصومان عليهم السّلام.
از ديگر موارد تبرّك در شرع مقدّس برخى زمانها و مكانها هستند. زمانها، مانند بعضى روزها همچون جمعه، عيد فطر، عيد قربان، عيد غدير، مبعث و ايّام ولادت معصومان عليهم السّلام و بعضى ماهها نظير رجب، شعبان و رمضان، و مكانها، مانند كعبه، مسجد، بويژه مسجدالحرام، مسجد النّبى صلّى اللّه عليه وآله و بيت المقدس.
احكام تبرّك:فقها در كتابهاى فقهى پارهاى از موارد و مصاديق تبرّك را ذكر كردهاند كه بدان اشاره مىشود.
اسماء الهى:مستحب است بر حيوانى كه به جهت زكات يا جزيه گرفته شده، داغ نهند و سزاوار است بر وسيلهاى كه براى داغ نهادن به كار مىرود به جهت تبرّك نام خداوند نوشته شود.(١)
معصومان عليهم السّلام:تبرّك جستن به نامهاى امامان عليهم السّلام با نوشتن بر كفن و جريدتين(٢)(-->جريدتين)و نيز نام گذارى فرزندان به نامهاى آنان و نيز نامهاى انبيا و اوصياى الهى به جهت تبرّك، مستحب است.(٣)
تبرّك جستن به مشاهد مشرّفه(٤)و نيز تربت قبور امامان عليهم السّلام بويژه تربت امام حسين عليه السّلام به تسبيح درست كردن و سجده نمودن بر آن، نهادن آن در قبر همراه ميّت و ماليدن كفن به آن،(٥)همچنين تبرّك جستن به دفن جنازه در مشاهد مشرّفه ـ هرچند با انتقال ميّت به آن مكانها ـ مستحب است.(٦)
مؤمن:تبرّك جستن به نيم خورده مؤمن مستحب است.(٧)
قرآن:تبرّك جستن به قرآن با نوشتن آن بر كفن(٨)و نيز مسّ كلمات و حروف آن مستحب است.(٩)