فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٣٧ - تعفّن
آن با تعظيم، حرام دانستهاند. برخى حكم يادشده را به همان دليل در مورد اسامى انبيا عليهم السّلام نيز جارى كردهاند.(٦)همچنين برخى به دليل مذكور، دخول جنب در مشاهد مشرّفه را حرام دانستهاند.(٧)
ساختن بنا، روى قبر پيشوايان دينى، شهدا و صالحان و عالمان ربّانى به دليل تعظيم شعائر الهى، نه تنها مكروه نيست بلكه ممدوح و پسنديده است.(٨)
صلات:روبه قبله آميزش كردن و شلوار پوشيدن و هر حالتى كه با تعظيم قبله منافات داشته باشد مكروه است.(٩)گذاردن پيشانى بر خاك به قصد تعظيم در تحقّق سجده، معتبر است.(١٠)
زكات:از مصارف زكات در سهم «سبيل اللّه» صرف آن در تعظيم شعائر الهى است.(١١)
تجارت:گروهى از فقها فروختن قرآن به كافر را به دليل منافات داشتن آن با تعظيم كتاب آسمانى، حرام دانستهاند. برخى نيز به همان دليل، فروختن كتب حديثى، تفسيرى، ادعيه و مانند آنها را كه نزد مسلمانان داراى احترام و سزاوار تعظيم است به كفّار حرام دانستهاند.(١٢)
صيد و ذباحه:هنگام تذكيه حيوان(-->تذكيه)، ذكر نام خداوند كه بيانگر عظمت او باشد مانند{اللّهُ أَكْبَر }، كافى است.(١٣)
حدود:دشنام دهنده به پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله يا ديگر معصومان عليهم السّلام، مستحق قتل است. برخى فقها اين حكم را بر دشنام دهنده انبيا عليهم السّلام نيز ـ از آن جهت كه تعظيم ايشان از ضروريات و سبّ آنان موجب ارتداد است ـ تعميم دادهاند.(١٤)
(-->احترام)
تعظيم شعائر -->شعائر
تعفّن -->گنديدن