فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥١٦ - تعارض
با احتياط عمل كند و چنانچه هيچ يك موافق احتياط نبود، مخيّر است؟ مشهور به استناد اخبار علاجيّه(-->اخبار علاجيه)قائل به تخيير در مقام عمل هستند.
مرجّحات:كاربرد مرجّح يا تقويت اصل صدور روايت از معصوم عليه السّلام است، مانند راستگوتر يا موثّقتر بودن يكى از دو راوى خبر نسبت به ديگرى، يا تقويت جهت صدور به لحاظ صدور آن براى بيان حكم واقعى نه از روى تقيّه(-->تقيّه)، مانند مخالف بودن يكى از دو خبر با مذهب عامّه و يا تقويت مضمون خبر به لحاظ نزديكتر بودن آن به واقع، مانند موافق بودن يكى از دو خبر با كتاب، سنّت و يا مشهور(-->شهرت).
در اينكه مرجّحات يادشده در عرض يكديگر هستند يا در طول و مترتّب بر يكديگر، اختلاف است؛ چنانكه در تعدّى و تسرّى مرجّحات وارد شده در روايات به غير آنها از ديگر مرجّحات، اختلاف مىباشد. نظر مشهور آن است كه هر مزيّتى كه نوعاً سبب نزديكتر شدن خبر به واقع مىشود، موجب ترجيح آن مىگردد.
تعادل و ترجيح در باب تزاحم:در بحث تعادل و ترجيح دو دليل متعارض، حكم تعادل و ترجيح دو حكم متزاحم نيز به مناسبت مطرح شده است. از دو حكم متزاحمى كه از همه جهاتِ ترجيحِ بابِ تزاحم با يكديگر يكسان هستند، متزاحمين تعبير مىشود(-->تزاحم)و حكم آن تخيير است(-->تخيير)و در صورتى كه يكى بر ديگرى ترجيح داشته باشد حكمِ داراى مرجّح مقدّم مىشود(٢)(-->مرجّح).
تعارض
تَعارُض: تنافى مضمونى دو يا چند دليل لفظى با يكديگر.
تعارض عبارت است از اينكه مدلول دو يا چند دليل لفظى باهم تنافى داشته باشند؛ بدين معنا كه مدلول هريك به طور مستقيم يا به ملازمه، نفى مدلول ديگرى باشد، بهگونهاى كه عرف، جمع بين آن دو را امكانپذير نداند.